<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”II Zjazd PZPR pomoże belgijskiej klasie robotniczej wzmóc walkę o pokój”> 
<author_1=”Goerges van den Boom”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="3">
<date=”1954-03-16”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Niemało więzów łączy nasze dwa narody. Kraje nasze graniczące z militarystycznymi i hitlerowskimi Niemcami były pierwszymi ofiarami napaści. Wielu polskich towarzyszy walczyło w Belgii w czasie okupacji hitlerowskiej w szeregach naszych partyzantów, wielu poległo bohaterską śmiercią od kul hitlerowskich jako żołnierze ruchu oporu. 
Dziś, chociaż w zupełnie odmiennych warunkach, niebezpieczeństwo odrodzenia się Niemiec przenikniętych duchem odwetu stanowi problem niepokojący w najwyższym stopniu dla całego świata, a zwłaszcza dla naszych obu krajów. 
Drodzy towarzysze! 
Wiecie zapewne, że kapitalistyczna Belgia była jednym z pierwszych państw, które z różnych przyczyn zgłosiły akces do obozu amerykańskiego. Burżuazja belgijska wspomagana przez sprzedajną i przegniłą socjaldemokrację, której szczególnie okazałym wykwitem jest Spaak, stanowi jedno z najpowolniejszych narzędzi imperializmu amerykańskiego w jego walce o panowanie nad światem, przeciw Wielkiemu Związkowi Radzieckiemu i krajom demokracji ludowej. 
Byłoby jednak błędem sądzić, że skorumpowani politycy są wyrazicielami uczuć i przekonań większości mas pracujących naszego kraju. Nie przeczymy, że w pewnym okresie potrafili oni wprowadzić w błąd naszą klasę robotniczą i wywołać w niej złudzenie, że zbawienie przyjdzie zza Atlantyku. Doświadczenie otworzyło jednak oczy wielu robotnikom i każdy nowy dzień rozwiewa iluzje stworzone przez socjaldemokrację.
Polityka wojenna imperializmu amerykańskiego napotyka w Belgii na stale wzrastający opór nie tylko ze strony klasy robotniczej, lecz również ze strony pewnych kół burżuazji.
Polityka ta wyraża się coraz jaskrawiej w podporządkowaniu naszego kraju interesom amerykańskim, w utracie niezawisłości narodowej, w coraz bardziej pogarszającym się stanie naszej gospodarki narodowej, w zamykaniu fabryk i kopalń, we wzroście bezrobocia i w systematycznym obniżaniu poziomu życiowego mas pracujących.
Górnicy kopalni belgijskich widzą obecnie skutki utworzenia tzw. wspólnoty węgla i stali. W walce przeciwko obniżce płac, przeciwko pogorszeniu warunków bezpieczeństwa pracy na skutek wzrostu jej intensyfikacji, coraz częściej uciekają się oni do strajków. 
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
